Tere zieltjes

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek, Hersenspinsels

    Geen reacties

    De meiden, net 6 en net 7 geworden, weten dat ik geopereerd zal worden en dat pakken ze tot nu toe vrij luchtig op. Ik heb ze een scan laten zien en vooral de liefste oudste wist precies wat het probleem was. Moeiteloos wees ze de cyste aan. “Ben  jij dom”, mama?” “Dom? Ja, misschien wel een beetje. Weet je? Zelfs prins Willem Alexander is wel eens een beetje dom”. Ze wijst naar de scan. “Omdat je geen hersens hebt, bedoel ik!”

    Als je zes bent is de wereld nog best ongrijpbaar. Vanaf dat moment krijg ik elke avond een aandoenlijk briefje van hen allebei: “Ik vind het sielig dat je naar het siekenhuis moet en ik hoop dat je hooftpijn snel weg is”, schrijft de liefste oudste. De jongste schrijft me elke avond hetzelfde: “Ik hou van jou, livs en kus M”.

    Voor de rest komen er alleen maar praktische vragen. Wie me gaat opereren, bijvoorbeeld. Of wie op hen gaat passen. Of ik de hoofdpijn daarna weg is, dat soort zaken passeer de revue. Juist omdat ze het zo luchtig oppakken denk ik dat ik mijn hamvraag ook best met ze kan bespreken. Ik vertel ze dat mijn haar er deels af moet. Dat snappen ze best. “Dat is toch logisch?” aldus M7. Ze maken wat grapjes over pruiken. Ik vertel dat ik mijn haar er helemaal zal afscheren als blijkt dat de dokter dat niet netjes genoeg gedaan heeft.

    En toen kwam het. De boosheid. Woedend waren ze. M6 en M7 waren des duivels. Ze gilden, stampten, huilden. “Je mag me nooit meer van school halen met een kaal hoofd! Iedereen schrikt dan van je! Iedereen zal zeggen dat ik een lelijke moeder heb! Ik ga je haar dan missen!” Mijn moeder, die mee eet, en ik moesten ons inhouden. Ze reageren zó heftig, dat het lachwekkend wordt.

    “Maar het groeit toch wel weer aan? Tegen de tijd dat ik jullie weer zelf naar school kan brengen is dat haar al weer wat gegroeid.” “Nee-heeeeee! Ik wil niet dat je dat doet! Hou oh-op!” Mijn moeder gooit het uiteindelijk over een andere boeg: “Als ze nu rood haar heeft, of krullen, of een kaal hoofd, is ze dan opeens minder lief voor jullie?”

    Stilte..

    Dit maakt indruk. Lijkt het. M6 en M7 denken een nano-seconde na en beginnen dan synchroon nog harder te huilen. Zoveel dramatiek heb ik nog niet eerder gezien op een vierkante meter. We laten ze wat uitrazen. Uiteindelijk komen ze wat tot rust. M6 snikt: “Dan moet je een pruik nemen”.

    Hell no. Dat haar blijft wel zitten.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

0 reacties op Tere zieltjes

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.