Donor

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek, Hersenspinsels

    12 reacties

    “Wat is een blog?” M7 huppelt naast me. “Dat is een soort dagboek zoals jij ook hebt. Maar dan op internet. “Oh. Maar kan dan iedereen dat lezen?” Ik leg haar uit dat dit dagboek juist bedoeld is om anderen te laten weten hoe het met me gaat. “Gaat het ook over mij? Mag ik het dan ook lezen vanavond?”

    “Helaas, M7. Voorlopig lees je de Kidsweek. Dat blog komt wel als je ouder bent”. Ze huppelt verder. Opeens blijft ze staan en draait ze zich om. “Staan er soms enge dingen in?” “Enge dingen? Wat voor engs zou er dan in moeten staan?”. Ze zucht en draait met haar ogen. “Staat er in dat je dood gaat?”

    “Dood? Nee, natuurlijk staat dat er niet”. “Maar misschien ga je wel dood”. “M7, iedereen gaat dood. Ooit ga ik ook dood. En jij. Iedereen”. Dit antwoord is niet genoeg, dat weet ik. Maar het geeft even bedenktijd. M7 kijkt moeilijk, dus ik weet dat ze op een volgende vraag broedt. “Ja, iedereen gaat dood. Maar jij misschien nu al. Want als je geopereerd wordt ga je soms ook dood. Dan proberen ze je te helpen, maar dat lukt dan niet. En dan ben je opeens dood”. Het klinkt bijna verwijtend. Ze kijkt zelfs dreigend. “M7, ik ga heus…” “Dat weet je nooit! Want je zegt altijd dat niemand weet wanneer hij doodgaat. En als je nu belooft dat je niet dood gaat en je gaat wel dood, dan heb je gelogen tegen mij”.

    We lopen verder. M7 zucht wat en schopt tegen wat stoepranden. Ik vertel dat ik naar het ziekenhuis ga om beter te worden. Niet om dood te gaan. “Maar waarom neem je dan zoveel risico? Als je geopereerd wordt, dan kunnen ze per ongeluk iets stuk maken en dan doen je hersenen het niet meer. Nu doen ze het nog”.

    Ik weet even niet wat ik met de situatie aan moet. Het is duidelijk dat ze hier over nagedacht heeft en elk woord dat ik zeg, ziet zij als een bevestiging van haar eigen ideeën. Ik leid het onderwerp wat af en besluit er vanavond op terug te komen. Dat lukt deels. Net op het moment dat haar aandacht bij iets totaal anders lijkt te zijn kijkt ze me met grote ogen aan. “Als je dood bent, dan ben je toch donor?”.

    Ik knik. “Absoluut ben ik donor! Ze mogen al mijn organen hebben. En dan hoop ik dat er heel veel mensen weer gezond mee kunnen worden”. Ze balanceert op een stoeprand. Als ze bijna valt trek ik haar omhoog. Ze wordt zwaar. “Als je dood bent zeg ik wel tegen de donormensen dat ze niet je hersenen mogen meenemen, daar heeft niemand meer wat aan. Je vergeet álles!”.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

12 reacties op Donor

  • Paul van der Pol wrote on March 13, 2012 at 7:12 // Reply

    ongelooflijk knap hoe jij de humor erin weet te houden. Ik hoop daar over een tijdje op het werk ook weer van te mogen genieten. Als je me tegen die tijd tenminste niet vergeten bent! -:)

  • Arjan Bruinstroop wrote on March 13, 2012 at 7:14 // Reply

    pakkend en ook hart verwarmend…..

    Take care!

  • Laura wrote on March 13, 2012 at 7:15 // Reply

    Ach, het mooie denkertje waar we het vandaag over hadden.

    BTW, mensen die doodgaan trekken (helaas) meer mensen naar hun blog, dat kan de server niet aan. Dus doe maar niet.

  • Harld wrote on March 13, 2012 at 7:33 // Reply

    Elke keer staat jouw nieuwste blog-artikel bovenaan in mijn RSS-reader. En dit is de enige RSS-feed waarvan ik alle berichten helemaal lees.

    En… M7 heeft vast de humor van haar moeder.

  • Daan wrote on March 13, 2012 at 7:43 // Reply

    Moeders gaan niet dood M7, ze blijven altijd leven!

  • Rinus Loof wrote on March 13, 2012 at 7:48 // Reply

    Als zovelen leef ik intens met je mee. Je doet me realiseren dat niets vanzelfsprekend is, alhoewel het lijkt of juist jij alles vanzelfsprekend maakt. Bedankt voor je blogs en het inzicht die ze geven. Sterkte bij wat gaat komen!

  • Wouter Jong wrote on March 13, 2012 at 10:22 // Reply

    Wat lief!

  • yvonne wrote on March 14, 2012 at 10:16 // Reply

    Oh wat een ontroerend verhaal! Tranen over mijn wangen! Zet hem op morgen! x

  • terry wrote on March 14, 2012 at 1:40 // Reply

    o je heb het voor mekaar ik ben stil en ontroerd ene wat knap zo verhaal…….

  • Viola van Baardwijk wrote on March 14, 2012 at 6:55 // Reply

    Kinderlijke eerlijkheid….confronterend, maar wel betrokken en ontroerend! Succes en sterkte voor jullie allemaal!

  • Marian Mulder wrote on March 14, 2012 at 9:10 // Reply

    Lieve Agaath,

    Het wordt steeds spannender want het komt steeds dichterbij. Morgen de eerste opnamedag, ook je eerste dag als patient. Zo heb ik het ervaren je bent dan patient en dan gelden andere normen. Geef je maar over want je hebt geen keuze,het moet toch gebeuren. Ik heb in de periode van mijn operatie veel lieve berichtjes gehad van vrienden en collega’s, dat heeft me gesteund. Heel veel lieve mensen hebben kaarsjes voor me gebrand. Weet dat vanaf nu kaarsjes branden voor jou. Ik denk aan je, leef met je mee en heb alle vertrouwen in een goede afloop. Heel veel sterkte en het komt vast helemaal goed!!

    Liefs
    Marian

  • Lisette wrote on March 16, 2012 at 7:21 // Reply

    Lieve Afaat, veel succes vandaag met de intake, probeer nog wat te genieten van je mooie gezinnetje dit weekend ondanks de spanning en dan maandag D Day….sterkte!

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.