Nog een paar uren…

  • Geschreven door: // Categorie: Hersenspinsels

    4 reacties

    Ik lig op de OK als jullie dit blogje lezen. Vind ik een grappig idee. Terwijl jullie werken, nagelbijten, naar school gaan, sms’jes checken, boodschappen doen, duimen, sporten, onderling whatsapjes uitwisselen, brandjes blussen, op F5 drukken, lig ik met een geopende schedel met de neurochirurg te kletsen. Hopelijk houden jullie je zenuwen een beetje onder controle.

    Nog even en ik ben er weer. Zodra S. weet hoe de operatie verlopen is, zal L. jullie via dit blog laten weten of de operatie geslaagd is. De details blog ik later zelf weer. Openheid is prima, maar het idee dat jullie eerder dan ikzelf weten hoe het verlopen is, gaat me echt te ver. Zodra ik van de Intensive Care af ben en weer een beetje fit, meld ik me hier weer.

    Korte update over gisteravond? Gisteravond kwam ik door het afscheid dat langer duurde dan gedacht, net op tijd in het UMCG aan. Er zat een heus ontvangstcomité voor me klaar (bedankt R & D!). Na een uur ging S. terug naar huis. Dat zijn geen leuke momenten. Ook niet voor hem. Juist niet voor hem. Het moment dat hij de hoek om liep en ik in de spiegeling van het raam zag dat hij zich omdraaide, even bleef staan en toen toch maar weer richting uitgang liep, vergeet ik niet snel meer. Mijn rots.

    Ik kreeg rond tien uur de eerste stoot medicijnen. Onder andere Dexamethason om de zwelling van mijn hersenen tegen te gaan. Ik zal dit middeltje minimaal tien dagen moeten slikken. Ik hoor wisselende verhalen over de bijwerkingen, die schijnen behoorlijk vervelend te zijn. Ook de verpleegkundige waarschuwde daar voor. Tot nu toe voel ik me prima en ik hoop dat dat zo blijft. Ik heb alleen enorme honger. Officieel mag ik tot middernacht nog wat eten, maar de zusters zijn weg en op een rode knop drukken voor een boterham met kaas gaat me te ver.

    Morgenochtend word ik om half 7 wakker gemaakt. Dan mag ik douchen, krijg ik mijn charmante blauwe operatiejasje aan en zogenoemde TED-kousen (minstens zo charmant) tegen trombose. Om 7.30 uur worden nog wat laatste checks gedaan en dan gaan ze los. Mijn haar wordt weggeschoren, mijn schedel wordt opengemaakt, ik word wakker gemaakt zodra de hersenen blootliggen en na de functie-testen word ik weer in slaap gebracht. Dan kan de chirurg het wel alleen af 😉 Het lijkt me overigens geweldig om tijdens deze wakkere operatie een klein berichtje de wereld in te sturen. Wie weet…

    Ik voel me – op die wonderlijke honger na – goed. Ik heb wel enorme hoofdpijn, maar ben erg rustig. Bang ben ik niet, zenuwen heb ik ook niet. Misschien dat dat morgenochtend komt. Of misschien wel helemaal niet. Ik zie het wel. De herstelperiode, daar zie ik dan wel weer als een berg tegenop…

    Lieve mensen, houd jullie taai. Head up high! Tot heel gauw. Bedankt voor al jullie support. Ik kreeg vanavond een aantal vragen over mijn adres in het UMCG. Die vind je hier.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

4 reacties op Nog een paar uren…

  • Rianne wrote on March 19, 2012 at 10:50 // Reply

    Ik denk heel hard aan je! Toevallig heb ik morgen een tentamen over het zenuwstelsel en de hersenen. Hoe toevallig. Hou je taai Agaath! X

  • Ragna wrote on March 19, 2012 at 10:53 // Reply

    .. een berichtje sturen als je even wakker bent?? Ik hou van lugubere humor, maar van deze krijg ik kippenvel!!!

    Succes meid, ik hoop dat ze terwijl ik dit schrijf al een heel eind zijn opgeschoten!

  • yvonne wrote on March 19, 2012 at 12:52 // Reply

    Wat een kanjer ben je toch!!! Echt iets voor jou om nu een berichtje te sturen HAHAHA Zet hem op he! dikke x

  • Rike van der Meij wrote on March 19, 2012 at 8:54 // Reply

    “De grootsheid van de mens ligt in de kracht van zijn gedachte.”
    (Blaise Pascal)

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.