Topvorm

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek, Hersenspinsels

    6 reacties

    Ik groei dicht. Na een midweek ziekenhuis kwam er bijna 6 kilo bij. Vocht. Ik gaf dapper de medicatie de schuld, maar nu het vochtpeil wat zakt, de putten in de enkels minder diep kunnen worden ingedrukt en mijn buik weer richting ‘strak’ (as if…) gaat, zie ik dat de weegschaal nog altijd wat minder vriendelijk is dan voor de operatie.

    Maar het is verklaarbaar. Ik eet me klem. Een bouwvakker, bootwerker en een kazerne hongerige brandweermannen houden mijn eettempo niet bij. Onmogelijk. Ik ben de onbetwiste koningin van het voedsel. Om het uur, letterlijk, stop ik 3 boterhammen in mijn mond. Daarna een huzarenslaatje of een bak rauwkost. En tussendoor alles wat toevallig mijn blik verspert. Ligt er niets, dan ga ik me grommend te buiten aan een pakje kaugom. Ik kan niet stoppen.

    Ik was er voor gewaarschuwd, die ontembare honger zou ook mij in beslag gaan nemen. Maar naief als ik ben, dacht ik dat ik toevallig geluk zou hebben en die dans zou ontspringen. De dexamethason maakte me lichtelijk gek, maar die vreetbuien en onbedwingbare honger zouden mijn bordje voorbijgaan. Helaas. Ijdele hoop.

    Ik geef me er dus maar aan over. Ik eet, eet, eet en eet. Het is een onbeschrijflijk gevoel. Het is niet eens zo zeer de trek in eten, zin in een zoete smaak of gewoon een lekker stukje chocolade, het is oprechte honger zoals ik die nog nooit heb ervaren. Ook niet in mijn zwangerschappen en evenmin na extreme inspanning. Ik voel me een junk die constant bezig is met zijn nieuwste shot. S., mijn dealer en feeder, brengt me mijn shots keurig op tijd en herkent de signalen van mijn ontwenningsverschijnselen steeds sneller.

    Het mooie is dat ik wel optimaal kan genieten van een aantal bijzondere en onvermoede neveneffecten van de operatie. Mijn smaak en geur zijn volledig terug. En hoe! Ik ruik álles, proef alles! En wat wordt de kleurplaat waarin ik leef mooier en intenser nu alle geuren en smaken er ook in opgenomen zijn! Ik geniet van alles wat ik ruik (hoewel… ). Ik vind het bijzonder hoe sterk mijn zintuigen opeens zijn. Mijn smaak is erg veranderd. Ik was de zoetekauw en ben veranderd in iemand die los gaat op alles wat hartig, zoutig, vleesachtig is. We bekijken het maar positief. Door die enorme honger heb ik de kans om dubbel te genieten van het feit dat mijn smaak-en reukorganen in topvorm zijn. Nu dat lijf nog.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

6 reacties op Topvorm

  • petra wrote on March 28, 2012 at 2:49 // Reply

    Leuk stukje,je heb het weer mooi op papier gezet.ik ben er best weleens jaloers op hoe mensen zo mooi kunnen schrijven!groet Petra.

  • Laura wrote on March 28, 2012 at 3:04 // Reply

    Fijn om te zien hoeveel dingen er al beter zijn dan voor de operatie. Negen dagen geleden en nu al zoveel lichtpuntjes.

    En die calorieën? Ik zeg Stiletto run!

  • terry wrote on March 28, 2012 at 3:07 // Reply

    He je weet het eet jij maar dan letten wij wel op je lijn haha

  • gerhardina wrote on March 28, 2012 at 4:13 // Reply

    hey agaat goed man dat het beter met je gaat en geniet lekker van het eten en alle smaken die je proeft en ruikt

  • Lydia Wolbers wrote on March 28, 2012 at 4:36 // Reply

    Beste Agaath, op afstand leven we op school zeker met je mee! Knap hoe je een ander beschrijft, heel veel sterkte gewenst en die kilo’s …heel vervelend, maar wat fijn dat functies weer terugkomen!

  • Marian Mulder wrote on March 28, 2012 at 5:43 // Reply

    Ha die Agaat,

    Nienke kan je ongetwijfeld in geuren en kleuren vertellen over mijn vreetbuien. Ik weet er dus alles van maar troost je zodra de dexa stopt zijn die buien ook weer verdwenen, wel grappig ook mijn smaak is ook van zoet naar hartig gegaan.

    Liefs uit Almere

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.