De bel gaat. S. Is even met de kids buiten en dus schuifel ik voorzichtig naar de voordeur. Ik ben net wakker. Het eerste dat ik zie als ik de deur open is een immense bos bloemen. De man die hem me overhandigt verdwijnt achter de rozen, lelies en het fluitekruid.
“Ah, wat prachtig!” Ik neem de bloemen over en kijk de bloemenman aan. Hij kijkt naar mijn voorhoofd. Ongeneneerd staart hij naar mijn haar. Denk ik. Tot ik me realiseer dat Dé Lok die kapster Elma zo vakkundig over mijn litteken had gestyled, naar de andere kant moet zijn gevallen. Ik lach wat en probeer hem recht te leggen. “Eh.. Sterkte met uw hoofd..” De man wankelt achteruit het trappetje voor de voordeur af. Hij knikt nog eens en wijst naar zijn hoofd. “Je haar groeit er straks wel overheen, toch?”
En óf! Mijn haar groeit als een dolle. Het schiet bijna zichtbaar mijn hoofd uit. Onbegrijpelijk hoe snel dat (a)gaat. In twee weken tijd zijn er millimeters bijgekomen en het litteken is al bijna overwoekerd door mijn (opeens wel erg donkere?!) stoppeltjes. De coupe die Elma zo mooi maakte is alweer aan een update toe. Mijn haar heeft haast om dat litteken te verstoppen, blijkbaar. Nog even en mijn hoofd staat niet meer in het teken van de scar, maar van de schaar…
4 reacties op Sc(ha)ar!
goed hoor, al die woordspelingen en die mooie oneliners! en wat kan er achter die paar kleine woordjes een oprechte waarheid schuilen!
liefs jeannette
Oh ja, dat had ik nog niet verteld he, kort haar is veel duurder dan lang haar. Je moet echt een strippenkaart bij de kapper nemen.
(zeker als je net als ik ook nog grijs haar hebt)
Weer een goed blog
Mooi hoor maar kort of lang met litteken of zonder je blijft miSS lemmer voor mij