Giraf

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek, Hersenspinsels

    5 reacties

    Ze rolt de klei over de tafel. “Ik maak iets moois voor je. Iets heel bijzonders. Zo bijzonder, dat ik niet eens weet wat het wordt”. M7  frummelt wat aan de klei, kijkt er naar en draait het ondersteboven. “Ah, ik zie al wat het wordt. Ik ben een giraf aan het maken”. Ze knijpt wat, rolt de deegroller er woest overheen, trekt stukken klei los en plakt de stukken er weer voorzichtig aan.

    Langzaam maar zeker zie ik het ook. De lange nek, de lange poten, de hoorntjes; er wordt een giraf geboren waar ik bij zit. “Weet je wat ik niet snap?” Oei, dit wordt een lang gesprek. “Een giraf heeft heel lange poten. Met lange poten ben je veel sneller uit je evenwicht. Denk eens aan mijn stelten die buiten staan. Als je daar op loopt, ben je heel wankel en snel uit balans. Een giraf heeft ook een heel lange nek. Daarmee is hij nog sneller uit balans. Weet je nog dat L. bij onze theatervoorstelling Langnek moest spelen? Dat was toen toch heel lastig voor haar, omdat ze zo snel kon omvallen, toch?”. Ik knik. Ik heb geen idee waar dit allemaal toe leidt.

    “Hoe kan het dan dat een giraf een korte staart heeft?”. Ik trek mijn wenkbrauwen op. Ik snap de link niet tussen de staart, de giraf, de stelten en langnek. Ze zucht. “Een dier heeft een lange staart zodat hij zijn evenwicht beter kan bewaren. Een giraf heeft dus eigenlijk een heel lange staart nodig. En die heeft hij niet. Wáárom niet? En wáárom kan hij zich zonder die lange staart wel goed redden?”.

    Ik heb geen idee. Dat zeg ik dus ook eerlijk. Ik beloof dat we het eens gaan googlen. “Mooi. Ik ben benieuwd. Wat heb jij vandaag gedaan? Geslapen? Visite gehad?” “Ik heb gesport!” Haar mond valt open. Een stuk klei wordt over tafel gegooid. “Gesport?! Spinning?!”

    Helaas, voor spinning is het nog veel te vroeg. Maar mijn eerste meters op de loopband zitten er op. Onder begeleiding liep ik in slowmotion over de band. Na 9 (!trots!) minuten werd ik duizelig, maar de laatste minuut maakte ik desondanks vol. Na een korte break en een evaluatie met mijn sportieve begeleider kon ik verder. Ik mocht 10 minuten fietsen. Eveneens in slowmotion, en zonder weerstand op de wielen. Volledig rechtop, zodat er geen druk op mijn hoofd kon ontstaan. Maar wel met een koptelefoontje op en Koffietijd (…) op mijn TV-scherm.

    Ik verga nu van de spierpijn, maar morgen mag ik weer. Dan zap ik tijdens het fietsem door naar National Geographic. Wie weet leer ik daar nog slimme dingen over giraffen met lange benen en korte staarten. Misschien heb ik er zelf nog wat aan. Ik heb lange benen, maar mis tegenwoordig mijn lange staart. En toeval of niet; er zijn er nog heel wat sprongen te maken als het gaat om mijn balans…

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

5 reacties op Giraf

  • Rike van der Meij wrote on April 19, 2012 at 6:40 // Reply

    Jeetje Agaat , zo verging het mij ook!
    Hoeveel Natinaal Geographics ik niet gezien heb en bouwprogrammas (amerikaanse dan) Doorgaan meid! Je komt er wel.

  • Laura wrote on April 19, 2012 at 6:43 // Reply

    Joh, ook zonder dat haar kom je in balans. Met lange benen. Daarvoor heb je je doorzettingsvermogen 😉

  • terry dam wrote on April 19, 2012 at 8:19 // Reply

    langebenen lange staart korte staart ……ja het is na tiene
    wel fijn om te horen dat je weer sport en net als met de rest stapje voor stapje

  • Robert wrote on April 19, 2012 at 8:35 // Reply

    Ik blijf me over jou verbazen, je gaat nog heel veel leren van NG zo….. maar lange benen kort koppie is ook goed hoor :-)Hou je roer recht doe het beetje bij beetje!

  • Bettina wrote on April 20, 2012 at 1:47 // Reply

    Geduld geduld ik weet dat is erg lastig voor jouw maar je komt er wel weet het zeker.

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.