Het gesprek met de neurochirurg was uitgebreider dan ik in één blogpost kan beschrijven. Daarom nog een aantal highlights.
Lees verder
S. Is wat gespannen. Lacherig ook. Hij reageert zich af met een ‘T-racer’. Een apparaat dat niet alleen het terras, maar ook zijn hoofd schoonboent. Ik zit met de ipad in de zon. Zorgeloos.
Ik krijg een charmant ooglapje voor en mag in de tunnel kijken. De test begint. Een pittige dit keer. “We vergelijken de uitslagen met de uitkomsten van het onderzoek van 3 maanden geleden en willen nog een uitgebreider beeld van de situatie. Met name van de linkerkant, maar ook van rechts. Lees verder
Een beetje onwennig zit ik ik in de wachtkamer. “Niet aanbellen, u wordt opgehaald”, staat er in schreeuwende letters op verschillende posters. Ik wacht braaf, maar een beetje recalcitrant word ik wel van dit soort uitingen. Ik zie een deurklink bewegen. Er komt een vrouw stil huilend uit De Deur. Lees verder
Dagelijks worstel ik me door een bergje werkmail. Mijn manier om bij te blijven. Ik probeer mijn werk zoveel mogelijk van me af te zetten, maar soms lukt dat moeizaam. De angst dat ik straks, als ik weer kan werken, te veel tijd en energie moet stoppen in het inwerktraject, is te groot. Lees verder