En verder…

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek

    1 reactie

    Het gesprek met de neurochirurg was uitgebreider dan ik in één blogpost kan beschrijven. Daarom nog een aantal highlights.

     

    Autorijden mag nog niet. Daar baal ik, en dat is eufemistisch gesteld, zeer stevig van. Als er geen grote veranderingen in het herstel optreden, is mijn roze kaartje begin juli weer geldig.

    Ook werken zit er voorlopig nog niet in.

    De huidige klachten zullen met veel tijd en rust verdwijnen, is de verwachting.

    De wond is prachtig geheeld. Écht een plaatje. Bijna niet meer te zien.

    Een controle MRI is niet nodig. De chirurg heeft mij geopereerd en ‘zag dat het goed was’. Een nieuwe MRI zou hem geen nieuwe informatie opleveren. Het zou voor mij leuk zijn om te zien hoe mijn hersenhelft er na de ingreep uitziet, maar dat zou dan wel een heel duur ‘kijkje achter de schermen’ zijn. En onnodig medische kosten maken doen we natuurlijk niet. Begrijpelijk, maar ergens toch jammer. Ik had jullie graag een voor-en na-foto getoond.

    De neurologische issues aan de linkerkant van mijn lichaam worden niet veroorzaakt door de cyste zelf. Het kan komen door de toenemende druk, maar veel duidelijkheid daarover hebben we niet gekregen.

    De jeuk op mijn hoofd, ter hoogte van het schedeldakje dat is verwijderd, is volkomen normaal. De zenuwen zijn doorgesneden en die komen blijkbaar beetje bij beetje weer tot leven. Dat voel ik.

    Zodra de klachten van voor de operatie weer terugkomen, meld ik me weer bij de neurochirurg. Ook als het verdere herstel stagneert, of de situatie opeens verandert, meld ik me.

    Het totale herstel gaat nog veel tijd kosten, maar overall kijken we terug op een geweldig goed verlopen operatie.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

1 reactie op En verder…

  • Marjoleine wrote on May 31, 2012 at 4:05 // Reply

    Beste Agaat,

    Toen je het net gehoord had hebben wij elkaar gesproken. Toen al onde de indruk van je verhaal. Ik maak veel mee maar dit was even heel wat anders. Je was op dat moemnt dat wij lekaar spraken opzoek naar misschien een gastouder. Nou dat hebben we maar even aan de kant geschoven.
    Wat heb ik een bewondereing voor je…je bent zo sterk..
    Alleen sterke vrouwen staan zo in het leven. Hou deze kracht zo vol en als het even niet wil put dan uit hoever je nu al bent.

    Beste Agaat het gaat je goed en ik zal af en toe even iets positiefs naar je sturen in de vorm van energie! Geniet van al het mooie om je heen.
    Marjoleine (4kids… weet je wel..

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.