Blokjes

  • Geschreven door: // Categorie: Dagboek, Hersenspinsels

    10 reacties

    M8 speelt met Jip, maar ze leest ondertussen mijn gezicht. “Je hebt hoofdpijn”. Het klinkt niet eens vragend. Het is meer een koude constatering. Ze ziet het. En dus besluit ze dat het rammelen met blokjes genoeg is geweest. Hoop Ze zegt wat ik niet over mijn lippen krijg. Namelijk: dat ik heel graag wil dat die blokjes in een emmer belanden en voorlopig diep in de krochten van de speelgoedkist verdwijnen. Maar ik vraag het niet. Zij doet dat in mijn plaats. En hoewel ik blij ben dat ze het doet, raakt het me ook. Omdat ik me realiseer dat ze weer voor mij denkt. Met me meedenkt. Dat ik hun spel verstoor en dat niet wil. “Nee, het valt wel mee, M8. Het is niet erg. Laat hem maar lekker spelen”.

    “Stt.. we gaan de blokjes nu even opruimen, Jip. Ze heeft hoofdpijn. Zullen we buitenspelen met de fietsjes?”

    Even later komen ze weer binnen. Net voordat de achterdeur opengaat roept ze: “Beetje zachtjes, Jip!”. Ze kruipt naast me op de bank en vraagt of ik het fijn vond dat ze even met J. naar buiten was gegaan. Zonder op het antwoord te wachten gaat ze verder: “Ik weet zéker dat jij geopereerd moet worden. Echt. Dat kan niet anders, want de eerste keer had je ook zo’n hoofdpijn steeds. Weet je al wanneer je wordt geopereerd?”. Ik leg uit dat nog niets zeker is. Dat de neurochirurg nog aan het bekijken is wat er mogelijk is. Dat er misschien wel heel andere oplossingen zijn die me verder kunnen helpen. Ik vertel over drains, over slangetjes, over afwachten en blijven scannen, over een operatie als laatste redmiddel.

    Ze gelooft er niet in. Niet meer. Niet na een dag als vandaag. En ergens geloof ik er zelf ook steeds minder in. Vandaag maakte weer eens pijnlijk duidelijk hoe allesomvattend en verlammend die hoofdpijn ook alweer is. Voor mijzelf, maar niet in de laatste plaats voor M8.

    Die avond komt ze er op terug. “Iedereen zegt dat je geopereerd wordt. Iedereen heeft het alleen daarover. Waarom denk jij dan nog steeds dat er ook andere oplossingen zijn?”. “Dat heet ‘Hoop’, M8. Als alles nog open ligt, is niets onmogelijk”.

    • Facebook
    • Twitter

Reacties

10 reacties op Blokjes

  • Machteld wrote on November 25, 2013 at 4:02 // Reply

    Wat kun jij dingen goed treffen in tekst Agaat. Wat pittig die hoofdpijn en de ‘keuzes’ waar je voor staat. Mede door dit mooie blog kunnen we met je meeleven.

  • Robert Bontkes wrote on November 25, 2013 at 4:55 // Reply

    Wat is dit weer een verhaal van je zeg. Ik hoorde het laatst en ben er erg van geschrokken. Ik wens jou heel veel sterkte en als ik iets kan doen dan weet je me te vinden. Je collega Robert

  • Gretha wrote on November 25, 2013 at 5:22 // Reply

    Meiske, dit verhaal is als een klap… met een stoel, … In mijn gezicht, BAM! Ik leef zo verschrikkelijk met je mee!
    Heb je ergens behoefte aan en wil je dit delen maar is het iets waar je verder niemand lastig mee wil vallen, dan ben ik er! ON-VOOR-WAAR-DE-LIJK ! Lof Joe

  • Jenny wrote on November 25, 2013 at 6:46 // Reply

    Dikke dikke tût Agaat….

  • Sander wrote on November 25, 2013 at 7:35 // Reply

    Tja, da heb je je naam en email ingevuld en kun je aan je reactie beginnen. Ik kan nog steeds deleten en een korte app sturen. Dan toch maar een hele korte reactie, maar welgemeend… Sterkte. En ook nu is het glas weer half vol. Grtz Sander

  • Inge mutsaers wrote on November 25, 2013 at 8:26 // Reply

    Sterkte….wat een emotioneel verhaal

  • janny hadders-brouwer wrote on November 25, 2013 at 10:55 // Reply

    sterkte en dikke tút!!!

  • Doreth wrote on November 26, 2013 at 1:50 // Reply

    Mokerslag. Ook omdat ik natuurlijk heel veel niet weet. Ik zou je graag iets leuks toe willen wensen. Iets waar je vrolijk van wordt. Maar ik weet even niets…..
    Zoen!

  • Anna Lemsma wrote on November 26, 2013 at 2:09 // Reply

    Wow Agaat je schrijft er heel goed over maar het moet toch ook voor jou een klap in je gezicht zijn. Heel veel sterkte meid!

  • annie braam gaal wrote on November 26, 2013 at 9:09 // Reply

    Jeetje wat een verhaal maar wat ben jij een kanjer…. liefs van mij.

Leave a Reply

Vul de velden in om je reactie achter te laten. Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.